Bir taşra dedikodusunun izinde mahalle kahvehanesine konuk oluyoruz. Kulak Misafiri, Notos’un 105. sayısında.
“Hafakanlar bastığından mıdır nedir erken indi minibüsten, yoksa daha yolu yoldu. Aşması gereken dik bir yokuş, atlatması gereken badireler vardı, öyle yürüyerek olacak iş değildi. Yürümedi de, ayakları varmadı. Çakma spor çantasını sırtladığı gibi sigarasını tellendirecek bir yer aradı, neyse ki mahallede ahım şahım bir değişiklik yoktu. On yıldır aynı mıcır yol, sıvasız binalar, briket bahçe duvarları. Birkaç zincir market sayılmazsa dükkanlar bile aynıydı.”